Α’ Προβολή: Δευτέρα 15 Ιουνίου 2026
Ο Χάρης Ρώμας «Με τον Ρένο» στο One Channel, με τον ηθοποιο και σκηνοθέτη Ρένο Χαραλαμπιδη.
Καλεσμένος στην δέκατη έβδομη εκπομπή ο ηθοποιός, σεναριογράφος, σκηνοθέτης και στιχουργός Χάρης Ρώμας, ο οποίος μεταξύ άλλων μιλάει για την παιδική του ηλικία και τους γονείς του, για τις σπουδές του στην ιατρική, για την αγάπη του για το θέατρο, για την ενασχόληση με την πολιτική, για το stalking και για τις ιδεολογίες του.
Για την παιδική του ηλικία και τους γονείς του: Το πρώτο πράγμα που θυμάμαι στη ζωή μου είναι ένα μεγάλο, ένα γιγάντιο χέρι, γι’ αυτό πρέπει να ήμουν πολύ μωρό, που αγκαλιάζω ένα δάχτυλο, δηλαδή που το αγκαλιάζω με το χεράκι μου. Γεννήθηκα στην Αθήνα, αλλά εγράφηκα στα μητρώα του Πειραιά γιατί μέναμε στην Καστέλλα, οπότε ένα κομματάκι μου αισθάνεται ότι έχει μια σχέση και με τον Πειραιά, παρότι θυμάμαι πολύ λίγα πράγματα από εκείνη την εποχή. Στο σχολείο διεκδικούσα πάντα να έχω λόγο και είχα την ανασφάλεια να αρέσω. Ήμουν και κυνηγός από τότε. Το κυνήγησα αυτό. Να αρέσω. Προέρχομαι από αστική οικογένεια, ο πατέρας μου ήταν έμπορος, ήταν βουτηγμένος στα πάθη του και η σχέση με την μητέρα μου είχε προβλήματα. Δεν ήθελαν να αποδεχτούν το όνειρο μου για την υποκριτική και με πίεσαν να μπω στην ιατρική. Έζησα όλο το φάσμα της δυσκολίας των παιδικών χρόνων με την έλλειψη επικοινωνίας και προσοχής, αλλά μας αγαπούσαν οι γονείς μας.
Για τις σπουδές του στην ιατρική: Ο πατέρας μου μου έλεγε πως δεν είμαι ικανός να περάσω σε μια σχολή και από το άγχος και το πείσμα πέρασα στην ιατρική. Πήρα το πτυχίο μου μετά από 10 χρόνια. Εγώ τους καλούς γιατρούς τους αγαπώ και τους θαυμάζω, στεναχωριέμαι όταν ακούω για γιατρούς που δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους ή ζητανε φακελάκια. Πριν από ενάμιση μήνα πήγα σε ένα ορθοπεδικό στο ΚΑΤ. Μπαίνω μέσα στο ιατρείο και ο γιατρός ήταν παλιός συμφοιτητής μου, μου θύμισε που με φώναζαν «Άμλετ» στη σχολή. Δεν μπορούσα να αφήσω την ιατρική για το θέατρο.
Για την αγάπη του για το θέατρο: Οι γονείς μου με πήγαιναν στο θέατρο από πολύ μικρό, είχα δει έργο του Μπρεχτ, δεν είχα καταλάβει πολλά, αλλά με συγκλόνισε η ερμηνεία της Κατίνας Παξινού στον ρόλο της μάνας. Δεν το ξέχασα ποτέ και ασυνείδητα μέσα μου, θα ήθελα να είμαι κι εγώ ένα κομματάκι αυτού του σπουδαίου πράγματος που έκανε αυτή η γυναίκα στη σκηνή. Ο πατέρας μου με είπε ψώνιο όταν του το είπα. Στα 14 είχα κλείσει ραντεβού με μια κοπέλα στο σινεμά και την έστησα για να δω μόνος μια οπερέτα, αισθάνθηκα εκείνη τη στιγμή ότι εγώ αυτό το πράγμα θα το κάνω στη ζωή μου. Ήμουν στο θεατρικό τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εκεί βρήκα τον εαυτό μου. Είχα τον φόβο της έκθεσης και του πως θα με κρίνουν. Η δουλειά με βοήθησε να τον αποβάλλω. Στη δραματική σχολή ήμουν σαν τη μύγα μέσ’ το γάλα. Είχα την τύχη να εισπράξω την μαγεία του Χατζιδάκι και του Κουν. Πως να μην γίνω ηθοποιός; Ο Μάνος Χατζιδάκις είχε δεχτεί ακραίο bullying, οι εφημερίδες τον χαρακτήριζαν με ομοφοβικά επίθετα.
Για την ενασχόληση με την πολιτική: Μπήκα στην πολιτική για να προσφέρω. Αισθάνθηκα ότι είναι ένα κομμάτι που μ’ αρέσει, με ενδιαφέρει, θέλω να έχω πολιτικό λόγο, αλλά και κοινωνική προσφορά. Και το απέδειξα. Σαν Αντιπεριφερειάρχης Πολιτισμού κάναμε κάποια πράγματα που τα ξέρουνε οι καλλιτέχνες, άνθρωποι που δεν το περιμένεις, που είναι μιας άλλης πολιτικής αν θέλεις κουλτούρας, και τα αναγνωρίζουν. Δηλαδή η προσφορά είναι εκεί. Θέλουν να νομίζουν ότι είμαι το δεκανίκι του Μητσοτάκη, ενώ εγώ έχω αυτή την οικονομική κοσμοθεωρία, γιατί για μένα η πολιτική είναι οικονομική κοσμοθεωρία, και αυτό με εκφράζει, πιστεύω ότι είναι πιο εφαρμόσιμο. Το ότι έχουμε διαφορετικές απόψεις δεν σημαίνει ότι πρέπει να με πάρεις από χέρι και από πόδι και να με προσβάλεις με τον χειρότερο τρόπο, ή να φαντασιώνεσαι πράγματα τα οποία δεν είναι πραγματικότητα. Δεν ανήκω σε καμία οικογένεια μαφιόζων, δεν ανήκω σε καμία συμμορία δολοφόνων. Δεν πιστεύω καν ότι είναι συμμορία δολοφόνων κανένας απ’ αυτούς. Πιστεύω ότι αυτό είναι η τοξικότητα και η αγριότητα. Θυμίζω το Μητσοτάκη γ@μιέσαι. Έχει γίνει αυτό για κάποιον άλλο πολιτικό αρχηγό; Τι θα γινόταν αν ήταν Τσίπρα γ@μιέσαι ή Κουτσούμπα γ@μιέσαι; Και μετά κατηγορείτε ότι υπάρχει φίμωση του κόσμου. Αντί να χαρούμε με πράγματα που συμβαίνουν σε αυτή τη χώρα που υπάρχει ελευθερία, λέμε μα οι υποκλοπές, μα το αυτό το εκείνο, μα το άλλο, μα δες και τη μεγάλη εικόνα ότι είμαστε ελεύθεροι να εκφραστούμε. Με κατηγόρησαν ότι «έχω φάει», εγώ που έχω ξοδέψει δικά μου χρήματα στην αυτοδιοίκηση. Δεν υπάρχει τίποτα καινούριο στα νέα κόμματα Τσίπρα και Καρυστιανού, μοιάζουν καινούργια για αυτούς που απεγνωσμένα θέλουν να είναι εναντίον του Μητσοτάκη, είναι αντιμητσοτακικοί ή αντιδεξιοί.
Για το stalking και τον έρωτα: Αξίζει να ζεις για να είσαι ερωτευμένος. Δεν ανέχομαι τις συμπεριφορές που έχουν μέσα έπαρση και προσβολή προς τον συνάνθρωπο, αλλά προσπαθώ να καταλαβαίνω τα πράγματα και να συγχωρώ. Όμως η αδικία είναι κάτι που δεν μπορώ να το καταπιώ. Έχω ζήσει μεγάλες και θυελλώδεις σχέσεις. Και τώρα αγαπάω, πολύ μάλιστα. Θα έλεγα στον κόσμο να αισθανθεί τον έρωτα. Μου συνέβη πάλι και είναι αναντικατάστατο. Έχω καλέσει την αστυνομία για θαυμάστρια που είχε έρθει κάτω από το σπίτι μου. Μου έστειλαν γράμμα σπίτι με ακραία έκφραση έρωτα στο πρόσωπό μου. Είναι ωραίο να σε θαυμάζουν, βεβαίως είναι καλύτερο να θαυμάζουν τη δουλειά σου.
Για τις ιδεολογίες του: Δεν το πολύ πιστεύουνε ότι είμαι ντροπαλός, γιατί όταν εμπλέκεσαι με πολλά πράγματα, αναγκάζεσαι να βγάζεις διάφορες πτυχές του εαυτού σου, όπως και τη δυναμική σου, και τη συγκρουσιακή σου ικανότητα, ειδικά με την πολιτική. Αν χρειαστεί να μπω στον καυγά, θα μπω. Αλλά δεν είναι κάτι που το επιδιώκω και δεν είναι και κάτι που το χαίρομαι. Ενώ υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι έτσι αυτοπροσδιορίζονται, τους αρέσει να αισθάνονται ότι έχουνε δύναμη. Δεν είναι βέβαια δύναμη αυτό. Ξαναβρήκα την επαφή με τη φύση, γιατί έχουμε ένα εξοχικό στην Κινέτα και δεν είχα χρόνο να σταθώ στην αξία του χώματος, αλλά μου αρέσει πάρα πολύ αυτή η επαφή με τη γη και τη θάλασσα. Δεν είναι τυχαίο ότι επέλεξα και αυτή τη δουλειά, είναι μια δουλειά που εκτιθέμεθα με κάθε τρόπο, 100%, και θέλουμε να αρέσουμε, να έχει αποδέκτες αυτό που κάνουμε. Το αντικείμενό μας που είναι η τέχνη μας, αλλά κι εμείς οι ίδιοι, γιατί το όργανο της τέχνης μας είμαστε εμείς, το όργανο ενός ηθοποιού είναι το ίδιο του το σώμα, η φωνή και το πρόσωπο. Δε με φοβίζει ο ναρκισσισμός όταν ένας άνθρωπος μπορεί να το μετουσιώσει σε κάτι που είναι πρώτα απ’ όλα καλλιτεχνικό. Τότε ο ναρκισσισμός είναι θεμιτός 100%. Μου φαίνεται συγκλονιστικό πως ζω σε αυτό τον πλανήτη. Θέλω να τελειώσω τη ζωή ως χρήσιμος. Η ζωή και η δουλειά μου είναι η τέχνη. Μάλλον θα ξανακάνω τηλεόραση μετά από τρία χρόνια.
