Α’ Προβολή: Δευτέρα 06 Ιουλίου 2026
Η Ρένα Μόρφη «Με τον Ρένο» στο One Channel, με τον ηθοποιο και σκηνοθέτη Ρένο Χαραλαμπιδη.
Καλεσμένη στην εικοστή εκπομπή η τραγουδίστρια Ρένα Μόρφη, η οποία μεταξύ άλλων μιλάει για την οικογένειά της και τα παιδικά της χρόνια στον Βόλο, για την εφηβεία και τη διαφορετικότητά της, για τις σπουδές της και την αγάπη της για την Ιστορία, για την πορεία της στο τραγούδι και τους Imam Baildi, για την πλήρη απουσία άγχους πάνω στη σκηνή, για τον έρωτα, τη συγχώρεση, τον σύζυγό της και τη μητρότητα.
Για τα παιδικά της χρόνια και την οικογένειά της: Πιστεύω ότι είμαι ένα πολύ τυχερό παιδί που μπόρεσα να γεννηθώ και να μεγαλώσω στον Βόλο, σε μία πόλη που σου δίνει τη δυνατότητα να ζήσεις όλη την ομορφιά της παιδικής ηλικίας. Έπαιζα στον αγρό και το «ρολόι» μου για να γυρίσω σπίτι ήταν ο ήλιος: έλεγα ότι δεν έχω αργήσει όσο βλέπω ακόμα τα χέρια μου. Μεγάλωσα σε ένα προστατευμένο σπίτι στρατιωτικών –ο μπαμπάς μου ήταν πιλότος ελικοπτέρων– αλλά χωρίς καθόλου καταπίεση. Το καλλιτεχνικό στοιχείο υπήρχε στο σπίτι από τη γιαγιά μου, τη Σούλη, η οποία υπήρξε τραγουδίστρια, και γι’ αυτό αργότερα χρησιμοποίησα το όνομά της στον πρώτο μου δίσκο για να την τιμήσω. Οι γονείς μου με στήριξαν πάρα πολύ, με μόνη προϋπόθεση να περάσω πρώτα στο πανεπιστήμιο.
Για την εφηβεία και τη διαφορετικότητά της: Από παιδί και μέχρι τώρα, είμαι ένας άνθρωπος που είναι τελείως στον κόσμο του. Στο σχολείο ήμουν λίγο «UFO» και χαμένη στο διάστημα. Άκουγα άλλη μουσική από τα υπόλοιπα παιδιά, όπως το «Μεγάλο Ερωτικό» του Χατζιδάκι και Φλέρυ Νταντωνάκη. Δεν ήμουν ένα βατό κορίτσι και κοινωνικά μου ήταν δύσκολο να ενταχθώ με ήπιο τρόπο. Δεν με ενδιέφερε καθόλου να μπω στο βάθρο της «ωραίας του σχολείου», δεν ήταν κάτι που επιδίωκα. Μου άρεσε και μου αρέσει πάρα πολύ να τσαλακώνομαι, αγαπώ πολύ το χιούμορ και την ευθύτητα.
Για τις σπουδές και τα ενδιαφέροντά της: Ήθελα οπωσδήποτε να περάσω στην Αθήνα για να γίνω τραγουδίστρια. Μπήκα στο Ιστορικό-Αρχαιολογικό του Καποδιστριακού και, παρότι πήγα με άλλο σκοπό, αγάπησα πάρα πολύ την Ιστορία και παθιάστηκα. Διαβάζω μόνο ιστορικά βιβλία και καθόλου λογοτεχνία ή μυθοπλασία. Μέσα από την ιστορία βλέπεις τα ανθρώπινα πάθη να επαναλαμβάνονται, και αυτό μου απαλύνει τον πόνο που μπορεί να προκαλέσει το παρόν. Τελικά, κατάφερα να πάρω το πτυχίο μου αφού είχα ήδη ξεκινήσει επαγγελματικά να τραγουδάω, γιατί ήθελα να κλείσω αυτόν τον κύκλο.
Για την πορεία της στο τραγούδι: Ξεκίνησα στο πλευρό του Φοίβου Δεληβοριά και το 2011 μπήκα στους Imam Baildi, όπου για 5 χρόνια κάναμε πολύ μεγάλα πράγματα εκτός Ελλάδος. Παίξαμε σε σπουδαία ευρωπαϊκά φεστιβάλ, όπως το Sziget, και ζήσαμε πολύ ένδοξες στιγμές με ελληνικό στίχο στο εξωτερικό. Έχω χορτάσει πάρα πολύ τη σκηνή. Το 2016 έκανα την πρώτη μου μεγάλη προσωπική επιτυχία, το «Όταν Σου Χορεύω», αλλά προσπαθώ να μην μπαίνω ποτέ στην παγίδα να μιμούμαι τον εαυτό μου. Πλέον, απολαμβάνω πάρα πολύ να βρίσκομαι στο στούντιο και να κάνουμε παραγωγές και για άλλους καλλιτέχνες. Το στούντιο είναι για εμένα η απόλυτη ολοκλήρωση.
Για το άγχος και την έκθεση: Δεν είχα ποτέ τον φόβο της έκθεσης, ούτε καν ως παιδί. Δεν υπάρχει μέσα μου η αίσθηση της ντροπής ή ο φόβος μήπως γίνω ρεζίλι. Φοβάμαι τον θάνατο, αλλά δεν φοβάμαι καθόλου την κριτική. Το να σκέφτεσαι συνέχεια «τι θα πουν οι άλλοι» είναι μια κοινωνική συνθήκη που σε πνίγει και σε φέρνει λίγο πιο κοντά στον θάνατο. Γενικά δεν με νοιάζει τι λέει ο κόσμος, έχω κατανόηση αλλά δεν νιώθω άγχος, ούτε μπορεί να με απειλήσει κάποιος.
Για τον σύζυγό της και τη μητρότητα: Ο σύζυγός μου (Ορέστης Φαληρέας) είναι παραγωγός, κάνουμε το ίδιο επάγγελμα και αλληλοσυμπληρωνόμαστε σε όλα. Με ανέχεται τρομερά, πιάνει όλα μου τα αστεία και έχει απίστευτη υπομονή όταν είμαι στον κόσμο μου. Υπάρχει τεράστια αμοιβαιότητα και δεν με ζηλεύει καθόλου. Η μητρότητα ήρθε με φυσικό τρόπο και με άλλαξε τρομερά. Μου έβγαλε όλη την ένταση και το περιττό στρες. Αισθάνομαι πια άτρωτη, γιατί έχω καταλάβει ποιος είναι ο αληθινός κίνδυνος και έχω ξεχωρίσει τα σημαντικά από τις «μπούρδες». Αν είχα τον χρόνο, θα έκανα άλλα δέκα παιδιά.
Για τον έρωτα, την απιστία και τις πεποιθήσεις της: Έχω συγχωρέσει απιστία στο παρελθόν. Δεν θεωρώ ότι ένα ανθρώπινο πάθος χαλάει απαραίτητα μία συμφωνία, μία αγάπη και έναν έρωτα. Το ταξίδι του καθενός είναι πολύ προσωπικό και δεν σημαίνει ότι σου ανήκει ο άλλος. Θέλω να έχω κατανόηση και οι «κεραίες» μου να μένουν ανοιχτές. Αν βάζεις αυστηρούς όρους και κανόνες, ίσως τελικά χάσεις κάτι από αυτό που ονομάζουμε αγάπη. Γενικά έχω συνειδητοποίηση του παρόντος, είμαι αισιόδοξη και «καλοπερασάκιας». Μου αρέσει να απολαμβάνω την κάθε στιγμή όπως ακριβώς έρχεται.
