Α’ Προβολή: Δευτέρα 22 Ιουνίου 2026
Η Ναταλία Δραγούμη «Με τον Ρένο» στο One Channel, με τον ηθοποιο και σκηνοθέτη Ρένο Χαραλαμπιδη.
Καλεσμένη στην δέκατη όγδοη εκπομπή η ηθοποιός και παρουσιάστρια Ναταλία Δραγούμη, η οποία μεταξύ άλλων μιλάει για την οικογένεια και τα παιδικά της χρόνια, για την ομορφιά και τη μόδα, για την αγάπη στην υποκριτική και την καριέρα της στον χώρο, για τις ιδεολογίες της και για τα καλλιτεχνικά της σχέδια.
Για την οικογένεια και τα παιδικά της χρόνια: Θυμάμαι την ασφάλεια που ένιωθα με τη μαμά μου. Το φως της Αίγινας δεν το έχω δει πουθενά αλλού. Δεν θα ‘βαζα ποτέ μου ψεύτικο επώνυμο. Επισκέπτομαι κάποιες φορές το μνημείο του Ίωνα Δραγούμη, ο πατέρας μου έχει βάλει γαλότσα, γάντια και έχει πάει να καθαρίσει. Η σχέση του Ίωνα με την Κοτοπούλη ήταν ερωτικό τρίγωνο. Εγώ μικρή ήμουν πολύ ατίθασο νιάτο. Έκανα πρωταθλητισμό στην ενόργανη. Και καθώς πήγαινα στο σχολείο Μωραΐτη που είχαμε το γνωστό πανηγύρι, έκανα εκεί επιδείξεις, πάρα πολλά φλικ-φλακ και τούμπες στον αέρα, θεωρώ ότι υπήρχε ένας θαυμασμός απ’ αυτό. Στο σχολείο πάλευα με τα αγόρια και τα νίκαγα. Τα προκαλούσα να με κυνηγήσουν. Με θυμάμαι να είμαι σαν τους Ρωμαίους, μία στοίβα χέρια-πόδια να ‘μαι από κάτω και να νιώθω ότι θα πεθάνω. Ήμουν μεταξύ πριγκίπισσας και αλητείας. Στο σχολείο ήμουν φριχτή μαθήτρια, οι γονείς μου δεν μου έλεγαν τίποτα.
Για την ομορφιά και τη μόδα: Έχω δύο αδελφές, οι οποίες μικρές κόβανε ανάσες, είχα συνηθίσει να μιλάνε για εκείνες και τις θαύμαζα. Ένιωθα ότι είχα την προσοχή των φίλων των αδελφών μου. Ποτέ δεν μου είπαν οι γονείς μου ότι είμαι όμορφη. Από πολύ μικρή θυμάμαι να με ενδιαφέρουν τα ρούχα που φοράω, ήθελα όταν βγαίνω να είμαι κοκέτα. Δεν μου πήγαινε το βάψιμο όταν ήμουν μικρότερη. Τώρα τα κορίτσια είναι λες και τα βάφει ο Αχιλλέας Χαρίτος.
Για την αγάπη στην υποκριτική και την καριέρα της στον χώρο: Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου αγαπούσα το θέατρο. Είχα σκεφτεί να γίνω και αρχαιολόγος και βατραχάνθρωπος. Το κείμενο στο θέατρο έχει ψυχή, το φαντασιώνομαι να ζωντανεύει. Στις γιορτές Χριστουγέννων στο σχολείο έκανα μιμήσεις καθηγητών. Η χαρά μου ήταν απίστευτη, όταν είδα το όνομά μου τοιχοκολλημένο στο Εθνικό. Ο πατέρας μου με στήριξε με την ηθοποιία. Ήταν επαναστάτης, του άρεσε να προκαλεί. Στο Εθνικό είχα καθηγητή τον Νίκο Τζόγια και δεν ήθελε ούτε να με βλέπει, μέχρι που έμαθε ποιος ήταν ο πατέρας μου και άλλαξε συμπεριφορά. Μετά το Εθνικό θεώρησα ότι δεν είμαι έτοιμη να μου δώσει κάποιος ένα ρόλο και πήγα στο Παρίσι. Φίλος μου με φωτογράφισε topless στην παραλία, μπήκε σε περιοδικό και έτσι βρήκα δουλειά.
Για τις ιδεολογίες της: Η σεμνότητα πολλές φορές μου είναι εμπόδιο. Είμαι ένας ελεύθερος άνθρωπος με σοβαρό πρωτόκολλο. Είναι πολλές οι αντιθέσεις μέσα μου. Είμαι ένας άνθρωπος με πάρα πολλούς κανόνες. Όταν οδηγώ μηχανή, νιώθω πολλές φορές άντρας. Νιώθω μια δύναμη πολεμιστή.
Για τα καλλιτεχνικά της σχέδια: Είμαι στο Άλσος, στο «Του Αγοριού Απέναντι», μία εξαιρετική παράσταση. Και είμαστε ένας πολύ μεγάλος θίασος πρωταγωνιστών, έχουμε τραγουδιστές, έχουμε 35 τραγούδια του Πλέσσα, και είναι μια παράσταση που πραγματικά είναι όαση στην κόλαση της καλοκαιρινής Αθήνας. Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή. Και επίσης είμαι πάρα πάρα πολύ περήφανη που εγκρίθηκε η πρόταση που κάναμε στο πρόγραμμα “Όλη η Ελλάδα ένας πολιτισμός”, του Υπουργείου Πολιτισμού και της Λυρικής Σκηνής, που είναι εγκρίνονται παραστάσεις που παίζονται σε αρχαιολογικούς χώρους στην Ελλάδα. Και είναι το «Ό,τι μένει ανθρώπινο», μία παράσταση μουσικοποιητική performance, που έχει να κάνει με όλο το αρχείο που άφησε πίσω του ο πατέρας μου, και με τις μελοποιήσεις που έχει κάνει στην ποίηση του Νάνου Βαλαωρίτη που ήτανε θείος μου και του Ανδρέα Εμπειρίκου που ήταν επιστήθιος φίλος του πατέρα μου. Επίσης έχω σκηνοθετήσει μία μουσική παράσταση, «Εν αρχή ρεμπέτικο», με τον Νίκο Γρέγο που ερμηνεύει ρεμπέτικα, και εγώ έχω την αφήγηση-απαγγελία ποιημάτων. Το χειμώνα θα είμαι με τον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη στο θέατρο Βρετάνια σε κάτι πολύ αστείο. Πάρα πολύ αστείο.
