Α’ Προβολή: Δευτέρα 20 Απριλίου 2026
Ο Ζερόμ Καλούτα «Με τον Ρένο» στο One Channel, με τον ηθοποιό και σκηνοθέτη Ρένο Χαραλαμπίδη.
Καλεσμένος στην ένατη εκπομπή ο τραγουδιστής, μουσικός παραγωγός, ηθοποιός και παρουσιαστής Ζερόμ Καλούτα, ο οποίος μεταξύ άλλων μιλάει για τους γονείς του και τις ρίζες από το Ζαΐρ (νυν Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό), για τα παιδικά του χρόνια στην Ελλάδα, για τον ρόλο των τεχνών στη ζωή και την επαγγελματική του πορεία, καθώς και για τις ιδεολογίες του.
Για τους γονεις του και τις ριζες απο το Ζαϊρ: Η μητέρα μου ήρθε στην Ελλάδα το 1976 ως νταντά μιας οικογένειας Ελλήνων και γνώρισε εδώ τον πατέρα μου, που σπούδαζε στη Σχολή Ικάρων. Το Ζαΐρ υπάρχει αισθητικά στη ζωή μου ακόμη και σήμερα, τόσο μέσα στη μουσική αλλά και στον τρόπο που ντύνομαι. Έμαθα ελληνικά μεγαλώνοντας εδώ και αργότερα αγγλικά. Με την μητέρα μου μιλούσαμε σουαχίλι, λινγκάλα και γαλλικά. Μιλάω, γράφω και τραγουδάω σε αυτές τις γλώσσες. Θέλω αλλά δεν έχω πάρει την απόφαση ακόμα να πάω στο Κονγκό, πάντα περιμένα τις ιδανικές συνθήκες που όμως δεν εμφανίστηκαν ποτέ. Ο πατέρας μου με θεωρεί επιτυχημένο, αν τον συναντήσω θα του πω «Τι γίνεται; Ήρθα. Θες να τα πούμε;».
Για τα παιδικά του χρόνια στην Ελλάδα: Ένιωθα κανονικά στις εθνικές γιορτές, είναι οι γιορτές μας. Έχω ντυθεί τσολιάς στο σχολείο, ενώ έχω κάνει και παρέλαση με παραδοσιακή στολή στο Σύνταγμα. Από το νηπιαγωγείο εώς και το λύκειο ήμουν το μόνο παιδί από την Αφρική, αλλά ήμουν ζωηρός και δεν δεχόμουν πολλά, οπότε δεν μου έκαναν κάποιου είδους bullying. Έκανα φιλίες που κρατάνε μέχρι και σήμερα. Την πρώτη φορά που έδωσα πανελλήνιες πέρασα στη Κοζάνη αλλά δεν είχα τα χρήματα να πάω, γι’αυτό έκανα ξανά την Γ’ Λυκείου και ξαναέδωσα. Στην Ελλάδα η ένταξη πέρναγε μέσα από ορθοδοξία και ΙΚΑ. Εφαρμόζω την θρησκεία στην καθημερινότητα μου, δεν ένιωσα ποτέ καταπίεση στην εκκλησία.
Για τον ρόλο των τεχνών στη ζωή και την επαγγελματική του πορεία: Ο αθλητισμός και η μουσική μου έσωσαν τη ζωή. Από τα 5 ήθελα να γίνω τραγουδιστής σαν τον Μάικλ Τζάκσον. Έπαιζα κιθάρα, ήμουν σε χορωδία και μετά σε ροκ μπάντα, όπου είχα τραγουδήσει μέχρι και Iron Maiden. Στην αρχή ντρεπόμουν, δεν μου άρεσε η φωνή μου. Με ενέπνευσαν μεγάλοι μαύροι καλλιτέχνες, όπως ο Μάικλ Τζάκσον, ο Έντι Μέρφι και ο Πάπα Ουέμπα. Ο Κραουνάκης έφερε τη δομή στη ζωή μου. Αυτός και η “Σπείρα Σπείρα” είναι οι σχολές μου, έτσι μπήκα στον χώρο των τεχνών. Με την ΕΡΤ έχουμε μια συνεργασία με όρεξη για νέα πράγματα, έτσι προέκυψε το «Φτάσαμε». Η Eurovision ήταν ένα μάθημα που μου άφησε γλυκιά γεύση. Το κλίμα ήταν δύσκολο και φορτισμένο πολιτικά λόγω των συνθηκών στη Γάζα τότε. Μου έκανε μεγάλη τιμή ο Αντώνης Καφετζόπουλος που μου ζήτησε να παίξω στο «Άσπρο-Μαύρο». Το σύμπαν συνωμότησε για να γίνει αυτή η παράσταση.
Για τις ιδεολογίες του: Η ενότητα του κόσμου με απασχολεί πολύ. Όλοι έχουμε το ίδιο αίμα, περισσότερα μας ενώνουν, παρά μας χωρίζουν. Το μεγάλο μου ταλέντο είναι να κάνω φίλους και αυτό επιδίωξα μέσα από το «Φτάσαμε» της ΕΡΤ.
