«Με τον Ρένο»: Ο Αλέξανδρος Λογοθέτης σε μια συζήτηση με τον Ρένο Χαραλαμπίδη | 09.02.2026

Α’ Προβολή: Δευτέρα 09 Φεβρουαρίου 2026

Πρεμιέρα της εκπομπής «Με τον Ρένο» στο One Channel, με τον ηθοποιό και σκηνοθέτη Ρένο Χαραλαμπίδη.

Καλεσμένος στην πρώτη εκπομπή ο ηθοποιός Αλέξανδρος Λογοθέτης, ο οποίος μεταξύ άλλων μίλησε για την υποκριτική και την επαγγελματική του πορεία και τις δυσκολίες που συνάντησε, για την σχέση του με τον πατέρα του αλλά και τις φορές που μετάνιωσε και ζήτησε συγγνώμη.

Για την Χούντα και την άγνωστη ιστορία με την μητέρα του: «Κάποια στιγμή, μέσα στη δικτατορία, το 1973, η μητέρα μου έκρυβε έναν «σύντροφο», ο οποίος ήταν μεταφραστής του Γκράμσι. «Οι Αναρχικοί» του Γκράμσι. Τότε μετέφραζε αυτό — δεν θυμάμαι ποιος, δεν θυμάμαι ονόματα, θυμάμαι την ιστορία. Και μια μέρα έλειπε αυτή, είχε πάει εκεί που δούλευε τότε, στο Αιγινήτειο νομίζω δούλευε — δεν θυμάμαι πού δούλευε — και γυρίζει στο σπίτι και με βρίσκει εμένα στον καναπέ, τριών χρονών, και αυτός μου διαβάζει τη μετάφραση. Και της λέει — του λέει: «Τι κάνεις, παιδί μου; Διαβάζεις στο παιδί… Γκράμσι του διαβάζεις;». Και λέει: «Γιατί; Ακούει πολύ καλά». Και νομίζω αυτό είναι κάτι που από τότε το έχω. Ακούω πολύ και ακούω καλά, με μικρές έτσι στιγμές που το χάνω.»

Για την εποχή που διεκδικούσε πράγματα για άλλους ανθρώπους και γιατί δε θα το ξαναέκανε: «Υπήρχε μια άποψη γενικότερα: «Έλα μωρέ, τι ανάγκη έχεις εσύ; Τι ανάγκη έχεις εσύ; Τι ανάγκη έχεις εσύ;». Και έβγαινα λοιπόν εγώ μπροστά και διεκδικούσα για όλους πράγματα που θα διεκδικούσα και για μένα. Με αποτέλεσμα να βλέπω μόνο γυρισμένες πλάτες όταν εγώ διεκδικούσα για τους άλλους. Και κάποια στιγμή είπα: δεν θα διεκδικήσω ποτέ ξανά για κανέναν τίποτα. Και άντε στο καλό όλοι σας. Γιατί δεν αξίζει να διεκδικήσεις για ανθρώπους οι οποίοι δεν διεκδικούν οι ίδιοι. Δηλαδή, είμαστε σε μια χώρα που γίνεται ό,τι γίνεται, και θα βγω εγώ να διεκδικήσω για τον εργάτη ή για τον δημόσιο υπάλληλο, όταν ο ίδιος δεν ενδιαφέρεται να διεκδικήσει για τον εαυτό του; Όχι πια. Τελείωσε αυτή η ιστορία για μένα. Υπάρχει μια απογοήτευση, βρε παιδί μου, γιατί η πολιτική… η κοινωνία και η πολιτική, με την έννοια της πολιτικής στη ζωή μας, ας πούμε, δεν είναι και κάτι που… στις μέρες μας βλέπεις τι γίνεται στην Αμερική, βλέπεις τι γίνεται στον κόσμο, βλέπεις τι γίνεται στην Ευρώπη… γιατί στην Ελλάδα να είναι διαφορετικά;»

Για το ενδεχόμενο να πολιτευτεί και τον πολιτικό του προσανατολισμό: «Όταν έκανα σπικάζ — και έκανα πολλά σπικάζ — το μόνο πράγμα που έλεγα «όχι» και ακόμα λέω «όχι» είναι το εξής: τα πολιτικά κόμματα. Γιατί δεν συντάσσομαι με κανέναν, δεν πιστεύω σε κανέναν και δεν εμπιστεύομαι κανέναν. Δεν θεωρώ ότι κανείς έχει σκοπό να προσφέρει σε αυτή τη χώρα, πλην ελαχίστων περιπτώσεων, οι οποίες χάνονται μέσα σε όλο αυτό το πράγμα. Και δεν θα πήγαινα ποτέ, μα ποτέ, μα ποτέ, να πολιτευθώ. Αν και θα με βόλευε να έχω έναν μισθό κι εγώ να… αλλά δεν γίνεται αυτό. Μέσα στην αριστερά έχω μεγαλώσει εγώ. Η αριστερά ήταν… η πολιτική μου τοποθέτηση αριστερή ήταν, αλλά εγώ νομίζω ότι είμαι πιο πολύ μέσα στο κομμάτι το αναρχικό. Είμαι κατά της εξουσίας.»

Για την σχέση με τον επίσης ηθοποιό πατέρα του: «Ένιωθα οτι ο πατέρας μου με θαύμαζε – Προς το τέλος άρχισα να εκτιμώ και να καταλαβαίνω»

Για την σύγκριση με τις παλαιότερες γενιές ηθοποιών: «Νομίζω ότι είμαστε καλύτεροι σε πολλά πράγματα, γιατί είμαστε μια γενιά που φεύγει από αρκετές παθογένειες των προηγούμενων γενεών — και των γενεών του εμφυλίου και των γενεών της δικτατορίας — που δεν κατάφεραν τελικά να φτιάξουν έναν καλύτερο κόσμο, δυστυχώς για αυτούς. Και έκαναν ίσως και πολύ πιο δύσκολο το γήπεδο για μας. Και να τα αποτελέσματα σήμερα πλέον, ας πούμε, τα βλέπουμε. Λοιπόν, ήμασταν καλύτεροι, αλλά αυτοί είχαν μία αθωότητα άλλη και μία επικινδυνότητα άλλη, που εμείς δεν την είχαμε όταν ήμασταν… η γενιά η δικιά μας. Ήμασταν σε πιο safe, σε πιο μαλακά μαξιλάρια καθίσαμε εμείς.»

Για την πρώην σύζυγο και τον γιο τους: «Το σύμπαν μου έστειλε τη σύζυγο και το γιο μας – Η Ευσταθία είναι ο άνθρωπος μου αλλά δεν είμαστε πια μαζί – Το κάναμε για το παιδί μας»

Για την πολιτική ορθότητα: «Με μπερδεύει το political correct – Ζούμε σε μια εποχή που ο φασισμός γίνεται μια νόρμα»

Για τις φορές που μετάνιωσε και ζήτησε συγγνώμη: «Έχω μετανιώσει για πράγματα που έχω κάνει. Με ποια έννοια; Όχι «έχω μετανιώσει», έχω ζητήσει συγγνώμη. Και πάμε πάλι στις γυναίκες. Σε γυναίκες που έχω συμπεριφερθεί ίσως όχι τόσο καλά. Ποτέ δεν ήμουν… εννοώ ότι μπορεί να εκμεταλλεύτηκα περιστάσεις, να φλέρταρα… Ναι, τα κλασικά. Αλλά έχω γυρίσει και έχω ζητήσει συγγνώμη. Έγινε δεκτή, γιατί ήταν μια γυναίκα η οποία ήταν και είναι ένας υπέροχος άνθρωπος, πανέξυπνη, και κατάλαβε αμέσως ότι εγώ, εκείνη την εποχή στη ζωή μου, δεν είχα την ωριμότητα να καταλάβω το μεγαλείο αυτού που μου προσέφερε.»

Για να ενημερώνεστε πάντα πρώτοι!

Κάνε εγγραφή στο Newsletter μας και απόκτησε πρόσβαση στα νέα πριν από όλους τους άλλους.