Α’ Προβολή: Δευτέρα 11 Μαΐου 2026
Ο Μιχάλης Ρακιντζής «Με τον Ρένο» στο One Channel, με τον ηθοποιό και σκηνοθέτη Ρένο Χαραλαμπίδη.
Καλεσμένος στην δωδέκατη εκπομπή ο τραγουδιστής και τραγουδοποιός Μιχάλης Ρακιντζής, ο οποίος μεταξύ άλλων μιλάει για τους γονείς του, για τις σπουδές του στο εξωτερικό, για την ενασχόληση του με την μουσική και την πορεία του στον χώρο, για τα πρωτοποριακά βιντεοκλίπ, για την αγάπη του για τα ελικόπτερα και για την συμμετοχή του στη Eurovision το 2002.
Για τους γονείς του: Οι γονείς μου δεν προσπάθησαν να με αποτρέψουν ποτέ από μια καριέρα στο τραγούδι, εκείνοι μάλιστα μου αγόρασαν τα πρώτα μουσικά όργανα. Δεν με πίεσαν ποτέ με τις σπουδές ή επαγγελματικά.
Για τις σπουδές του στο εξωτερικό: Το Λονδίνο ήταν παράδεισος για εμένα, σπούδαζα μηχανολόγος και ταυτόχρονα γράφτηκα σε σχολή πιλότων. Στην Αγγλία περιμένα να παίξω με ροκ συγκροτήματα αλλά κατέληξα να παίζω με ρέγγε μπάντες στο Μπρίξτον, μια περιοχή που δεν ήταν ιδιαίτερα φιλική στους «λευκούς». Δεν άντεχα το κρύο, μόλις επέστρεψα στην Ελλάδα με το πτυχίο μου είπα «Τώρα μουσική».
Για την ενασχόληση του με την μουσική και την πορεία του στον χώρο: Από μικρό δεν με ενδιέφερε η κλασική μουσική. Κουβαλάω μουσικές ανησυχίες στο DNA μου, γι’αυτό ασχολήθηκα πολύ με το ηλεκτρονικό είδος. Δεν δεχόμουν προτάσεις στην αρχή από μαγαζιά γιατί δεν ήθελα να συνεργαστώ με λαϊκούς καλλιτέχνες, περίμενα να βγάλω 3 δίσκους με 30 τραγούδια για να μπορώ να στηρίξω συναυλία μόνος μου. Ποτέ δεν σνόμπαρα κανένα είδος μουσικής. Με τους Scraptown πήγαμε στις Κάννες και αντί για κλαμπ παίξαμε σε κυριλέ εστιατόριο, ήταν κάτι που δεν το περιμέναμε, μετά από λίγους μήνες το συγκρότημα διαλύθηκε. Ποτέ δεν θεώρησα τον εαυτό μου στιχουργό ή ποιητή, απλά ήθελα να μιλήσω στα παιδιά της γενιάς μου μέσα από τη μουσική. Επιδίωξα με τσαμπουκά συνεργασία με τη Μπόνι Τάιλερ, μου έλεγαν ότι αυτά δεν γίνονται αλλά εγώ επέμεινα. Εξωπραγματικό να τραγουδάς με τον Ίαν Γκίλαν, το πρώτο τραγούδι που έπαιξα στην κιθάρα ήταν το «Smoke on the water». Ακυρώθηκε η συναυλία μου στον Λυκαβηττό λόγω μπλακ – άουτ, εγώ τότε έμενα στην περιοχή και είδα τον κόσμο να γεμίζει τους δρόμους παρά την αναβολή. Το πρώτο τραγούδι που έγραψα ήταν το «Μωρό μου φάλτσο», το έγραψα ανώνυμα και το άκουγα από τα μπαλκόνια όταν περπατούσα στον δρόμο. Υπήρξα πάντα αρκετά τυχερός. Ποτέ δεν μου άρεσε η δημοσιότητα και η ίντριγκα. Ήθελα να είμαι μόνος, κλεισμένος σε ένα στούντιο να γράφω τραγούδια. Δημιούργησα αντιπάθειες με μεγάλους καλλιτέχνες επειδή δεν τους έγραψα τραγούδια, αλλά δεν με ενδιέφερε ποτέ το χρήμα. Νιώθω ενοχή πουπ δεν έχω δουλέψει ποτέ στη ζωή μου, αν και έχω δουλέψει περισσότερο από όλους για την τέχνη μου. Εκτιμώ τους βιοπαλαιστές που προσπαθούν καθημερινά για να ζήσουν.
Για τα πρωτοποριακά βιντεοκλίπ: Δεν μπορούσα να συνεργαστώ με τις εταιρείες παραγωγής οπότε αγόρασα δικό μου εξοπλισμό και έφτιαχνα τα βιντεοκλίπ των τραγουδιών μου. Απεχθάνομαι την σοβαρότητα, πάντα αυτοσαρκάζομαι και αυτό φαίνεται μέσα από τα βίντεοκλιπ. Στην αρχή φτιάχτηκαν για τα «δελφίνια» αλλά μετά έπαιζαν στην τηλεόραση διαρκώς, με φόβιζε η υπερέκθεση και πολλοί συνάδελφοι έγιναν εχθροί, έπαιρναν τηλέφωνο και έκαναν παράπονα.
Για την αγάπη του για τα ελικόπτερα: Τα ελικόπτερα είναι εντελώς διαφορετικά με τα αεροπλάνα. Ταιριάζουν πλήρως με τον χαρακτήρα μου γιατι με αυτά έχεις μεγάλη ελευθερία. Πήγαινα πετώντας σε συναυλίες, έχω πιλοτάρει στο βιντεοκλίπ της «Τυχερούλας», ενώ έκανα βόλτες νικητές ραδιοφωνικών διαγωνισμών.
Για την συμμετοχή του στη Eurovision το 2002: Η τύχη με μαστίγωσε στη Eurovision, το κλίμα ήταν πολύ εχθρικό και δέχθηκα πόλεμο κατά τη διάρκεια της συμμετοχής μου. Έγραψα το S.A.G.A.P.O. σε 12 ώρες. Ο Ακύλας έχει όλο το πακέτο, είναι ο,τι πρέπει. Εμείς ήμασταν ακατάλληλοι και μπορώ να το ομολογήσω τώρα.
